زمستان یازدهم

ای مردمان بگویید آرام جان من کو   راحت‌فزای هرکس محنت‌رسان من کو نامش همی نیارم بردن به پیش هرکس   گه گه به ناز گویم سرو روان من کو در بوستان شادی هرکس به چیدن گل   آن گل که نشکفیدست در بوستان من کو جانان من سفر کرد با او برفت جانم   باز آمدن از ایشان پیداست آن من کو هرچند در کمینه نامه همی نیرزم   در نامه‌ی بزرگان زو داستان من کو هرکس به خان و مانی دارند مهربانی   من مهربان ندارم نامهربان من کو

 

/ 3 نظر / 7 بازدید
محمد

من مهربان ندارم نامهربان من کو [گل]

ثریا

بسیار بسیار زیبا بود[دست] خیلی خوشمان امد.[گل][گل]