تاريخ : ۱۳٩۱/۱/٢٥ | ۳:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : ثریا شکوهی

 

 

 

ما ز بالاییم و بالا می رویم   ما ز دریاییم و دریا می رویم
ما از آن جا و از این جا نیستیم   ما ز بی‌جاییم و بی‌جا می رویم
لااله اندر پی الالله است   همچو لا ما هم به الا می رویم
قل تعالوا آیتیست از جذب حق   ما به جذبه حق تعالی می رویم
کشتی نوحیم در طوفان روح   لاجرم بی‌دست و بی‌پا می رویم
همچو موج از خود برآوردیم سر   باز هم در خود تماشا می رویم
راه حق تنگ است چون سم الخیاط   ما مثال رشته یکتا می رویم
هین ز همراهان و منزل یاد کن   پس بدانک هر دمی ما می رویم
خوانده‌ای انا الیه راجعون   تا بدانی که کجاها می رویم
اختر ما نیست در دور قمر   لاجرم فوق ثریا می رویم
همت عالی است در سرهای ما   از علی تا رب اعلا می رویم
رو ز خرمنگاه ما ای کورموش   گر نه کوری بین که بینا می رویم
ای سخن خاموش کن با ما میا   بین که ما از رشک بی‌ما می رویم
ای که هستی ما ره را مبند   ما به کوه قاف و عنقا می رویم




تاريخ : ۱۳٩٠/٧/٢٧ | ۱٠:٤۸ ‎ق.ظ | نویسنده : زمستان

بنمای رخ که باغ و گلستــانم آرزوســت                    بگشای لب که قند فراوانم آرزوست

 ای آفــتـــاب حــســـن برون آ دمــی ز ابـر                کان چهره مشعشع تابانم آرزوست

بــشنــــیدم از هـــوای تــو آواز طـــبل بــاز               باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوست

گفتــی ز ناز بــــیش مرنـجــان مــرا بـــرو               آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست

وان دفع گفتنت که برو شه به خانـــه نیست              وان ناز و باز و تندی دربانم آرزوست

در دست هر کی هست ز خوبی قراضهاست              آن معدن ملاحت و آن کانم آرزوست

ایـــن نـــان و آب چـــرخ چو سیلست بــیوفا               مــن ماهیــم نهنگـــم عمانــم آرزوست

یعقـــــوب وار وااســـفـــاهـــــا همــــیــــزنم                دیدار خوب یوسف کنعـانــم آرزوست 

ولله شـــهر بـــیتو مــــرا حبــــس میــــــشود             آوارگـــی و کـــوه و بیابانــم آرزوست

زیــن همرهـــان سســــت عناصر دلم گرفـت              شــیر خدا و رستم دستــــانم آرزوست

جانم ملـــــول گـــشت ز فرعـــون و ظــلم او                آن نور روی موسی عمرانم آرزوست

 زین خلــــــق پرشکایت گریان شــــدم ملول                آنهــای هوی و نعره مستانم آرزوست

 گویـــاترم ز بلــــبـل اما ز رشــــک عـــــام                مهــرست بر دهـانم و افغانم آرزوست

 دی شیــــخ با چـــــراغ همیگشت گرد شهر                کـز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

گفتــــند یافــــت میـــنشـــــود جســــتهایم ما                  گفت آنــک یافت مینشود آنم آرزوست

 هر چــــند مفلســــم نپذیـرم عـقیـق خــــرد                    کــان عقیـــق نــادر ارزنـــم آرزوست

  پنهان ز دیدهها و همه دیــدهها از اوســت                  آن آشـــکار صنــعـت پنهانم آرزوست

 خود کار مـــــن گذشـــت ز هر آرزو و آز                 از کان و از مکان پی ارکانم آرزوست    

 گوشـــــم شــنید قصه ایمــان و مســـت شـد                کو قسم چشــم صورت ایمانم آرزوست 

 یک دست جام باده و یک دست جـــــعد یار               رقصی چنیـــن میانــه میدانـم آرزوست

 میـــگــویـــد آن رباب که مردم ز انتــــظار               دست و کنار و زخمه عثمانـم آرزوست  

 من هم رباب عشقم و عشقم ربابــــیســـــت                وان لطــفهای زخــمه رحمـانم آرزوست

  باقی این غزل را ای مـــطرب ظـــــریف                زین سان همیشمار که زین سانم آرزوست  

  بنمای شمس مفــــــــخر تبریز رو ز شرق               مـن هدهــدم حضـور سلیمــانم آرزوست

 



  • ابر جادو
  • وبلاگ من
  • ضایعات