تاريخ : ۱۳٩٠/۱۱/۱٧ | ۱۱:٢٦ ‎ب.ظ | نویسنده : زمستان

افسوس می خورم ...

                            چرا ؟

    چرا با رفتن تو ...

            بهار می آید ؟

آمدی در سرمای زمستان ...

                                 به سردی زمستان بودی ...

         به غم انگیزی شبهای تنهایی ...

به خشکی برف ...

              می روی ...

                       بهار می آید ...

به نظر معامله ی خوبی است ...

امید آن دارم بهار گلی بر چهره ات بنشاند ...

چه امید مبهمی ...

گردش روزگار خطا ندارد ...

زمستان هیچ گاه بهار را نمی بیند ...

منبع: بنفش زمستان

 



  • ابر جادو
  • وبلاگ من
  • ضایعات