تاريخ : ۱۳٩۱/۱/۱٩ | ۳:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : هـی دِ

مرا نهی میکنند از دوست داشتن این آدم ها

و هیچ کس را یارای دیدن

کوچه های تو در توی تنهایی من نیست

و زندگی بی عشق همچون حبابی است

که عمرش ثانیه ایست

و من لحظه را چنین بی ثمر نمیخواهم

من مفتخرم !!!!!

به زیستن در میان افکاری که عاشق مرگند

مدعی رهایی از غم اند و

هر دم بهانه ای به دست برای سوگواری

عرب جاهلیت کجاست ؟!!!

من شاهدم بر مرگ آرو های بیشمار

که در گور های عمدی زنده به گور میشوند هر روز

در هجوم توهم و جهل و تعصب و نادانی

و چه حریصانه میگریند مردمان

بر این سوگواری

من مجرمم

برای رهیدن از قفس

اندیشه هایم را که پر دهم

سنگسارم میکنند

هم اینان که شاید

بسیار دوستم میدارند

اما هنوز من زنده ام

زنده ام به دوست داشتن و مهر ورزیدن

و بیزارم از این همه نگاه های فضول حریص

 

--------------------------------------------------------------------------------

انســـان نوشـــ تـــــ:

      این شعرو از وب یکی از عزیزانم برداشته ام .

آدرس نوشـــــ تـــــ:

       parastoo77.blogfa.com



  • ابر جادو
  • وبلاگ من
  • ضایعات